Pepa-chronologies

1968 London

Pepa vertrekt vanuit Huesca naar London, waar ze om te beginnen verblijft in een residencia de monjas, van waaruit zij werk vind als inwonende au-pair bij een Amerikaanse familie. Zij moest voor hun zoon , 4 of 5 jaar oud, zorgen terwijl beide ouders hun werk hadden. Pepa had de middagen vrij om naar een cursus Engelse taal te gaan en ze mocht ook in de avond weg om bijv. in Covent garden ballet, theater en opera voorstellingen vanaf het schellinkje te zien. Ze bezocht ook alle belangrijke musea zoals de National gallery en de Tate. Voor Pepa was London een openbaring en ze voelde zich er thuis (wat een verschil met een kleine provinciale stad als Huesca in het Spanje van Franco). Veel Engels leerde ze niet, want ze had door het verblijf in de residencia de monjas, een hechte groep Spaanse vriendinnen Kiki Rueda ook uit Huesca, Isabel Almazan en MaPaz uit Madrid. Kiki ging het volgend jaar met Pepa naar mijn ouders in Groningen, een beetje in voorbereiding op ons voorgenomen huwlijk. In London hadden de dames ook veel lol. Isabel kreeg slaande ruzie met de familie waar zij werkte en Pepa organiseerde haar vlucht, met de kinderwagen van de Amerikaanse familie voor het vervoer van alle bagage.

Kiki zagen we nog wel eens in Huesca of in Barcelona waar zij later woonde. MaPaz zagen we in de jaren 90 af-en-toe en op de opening van mijn tentoonstelling bij galerie Dacal in Madrid. Met Isabel hadden we een blijvende relatie en we zagen elkaar regelmatig gedurende ons leven buiten Europa. In Zuid Africa en Brazilie meerdere keren, waar Isabel bij tijden op vloog als stewardes bij Iberia. Zij kwam als tourist naar Jeddah in Saudi Arabie en, omdat tourisme die dagen niet werd toegestaan, werd dit alleen mogelijk met hulp van de embassadeur van Spanje (Tomás Chávarri del govierno de Felipe González), die haar liet komen als zijnde zijn dochter. Bij onze terugkeer naar Europa zagen (en zien) we elkaar bij vele gelegenheden in Amsterdam en Sabayes.